Wild Mountain Thyme is een Schots en Iers volkslied. De tekst en melodie zijn gebaseerd op een variant van The Braes of Balquhither, dat werd geschreven door de Schotse dichter Robert Tannahill (1774–1810) en de Schotse componist Robert Archibald Smith (1780–1829). De Belfastse muzikant Francis McPeake (1885–1971) vertaalde en bewerkte dit materiaal later tot Wild Mountain Thyme, dat in de jaren vijftig voor het eerst door zijn familie werd opgenomen.

In Fragrance and Wellbeing: Plant Aromatics and Their Influence on the Psyche stelt Jennifer Peace Rhind dat Wild Mountain Thyme in wezen een liefdeslied is. Ze suggereert dat de regel over wilde tijm die groeit tussen Schotse heide zou kunnen verwijzen naar een oude gewoonte waarbij jonge vrouwen tijm, munt of lavendel droegen om een aanbidder aan te trekken. Rhind wijst ook op Britse folklore waarin tijm wordt verbonden met de plek waar feeën zouden spelen, waardoor het kruid vaak ongemoeid werd gelaten voor hun gebruik. William Shakespeare verwerkt deze overlevering in A Midsummer Night’s Dream, wanneer Oberon beschrijft hoe Titania slaapt op een plek onder een boog van wilde tijm en andere planten.